Slim & Slam – «Dopey Joe» (1938)

Το Cannabis News συγκεντρώνει τα ομορφότερα τραγούδια της απαγόρευσης, ένα ιδιόμορφο playlist που απ’ τη μια μας υπενθυμίζει τη συμβολή του φυτού στην τέχνη κι απ’ την άλλη κοροϊδεύει με τον τρόπο του την αποτελεσματικότητα και την ευφυΐα της λογικής «των απαγορεύσεων».

Μπορείτε να ακούτε όλα τα τραγούδια της σειράς αυτής σε αυτό το σύνδεσμο που ανανεώνεται διαρκώς.

Η ηχογράφηση, παρά τον ιδιαίτερα μέτριο ήχο της είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα μιας και αναφέρεται στην κάνναβη και το Μεξικό, το σημείο αιχμής της προπαγάνδας για «το διαβολικό  φυτό που έφεραν μαζί τους οι κακοί  Μεξικάνοι περνώντας τα σύνορα».

Το ντουέτο των Slim & Slam δημιουργήθηκε στα τέλη του 1930 και έπαιξε έως και τις αρχές της δεκαετίας του ’40 και αποτελούνταν από τον Bulee «Slim» Gaillard (φωνή, κιθάρα, πιάνο) και Leroy Elliott «Slam» Stewart (μπάσο, φωνή).

Η απαγόρευση της κάνναβης έγινε νόμος του αμερικανικού κράτους την 1η Οκτωβρίου 1937. Ωστόσο, η ποινικοποίηση του φυτού δεν εμπόδισε τους Αμερικανούς καλλιτέχνες να τραγουδούν για το «gage», το «reefer» και το «jive». 

Καλλιτέχνες της τζαζ της εποχής που τα ονόματά τους έμελλε να γίνουν συνώνυμα του θρύλου της, «ενοχλούνταν» συχνά-πυκνά από  τις αστυνομικές αρχές, συλλαμβάνονταν και ταλαιπωρούνταν γιατί έκαναν χρήση κάνναβης. Η απαγόρευση θα γίνονταν ένα πολιτικό εργαλείο ώστε να συνεχιστεί απρόσκοπτα «η παράδοση» των φυλετικών διακρίσεων και της καταπίεσης μαύρων και ισπανόφωνων. Το φυτό σύντομα θα άλλαζε και όνομα, θα ονομάζονταν μαριχουάνα ώστε να συνδέεται ευκολότερα και ασυνείδητα με τους Μεξικανούς «λαθρομετανάστες».

Ο συγχρωτισμός λευκών γυναικών με έγχρωμους άντρες στα τζαζ κλαμπ της εποχής έπρεπε να  σταματήσει. Προφανώς «για το  καλό και την καθαρότητα της φυλής».

Προφανώς επίσης, όσο κατάφεραν να αφανίσουν τη βλάσφημη τζαζ, άλλο τόσο κατάφεραν να αφανίσουν και την κάνναβη.